Een jongeman springt van een hoge brug, in de hoop zijn liefdesverdriet te overwinnen, en breekt zijn rug. Tijdens zijn herstel maakt hij lange wandelingen door Nederland, terwijl hij de sprong en de liefde die er aanleiding toe gaf, tot in detail reconstrueert.

Onderweg ontmoet de man bijzondere figuren: Arie die zich in de helende krachten van planten verdiept, Pek die duizenden wiebelstenen op zijn erf heeft staan, die als je ze de ene kant op draait uit zichzelf ook weer de andere kant op gaan. Een voormalig antropoloog die op de nachttrein woont sinds hij uit de Kalahari is teruggekeerd. Deze mensen nemen hem mee op een reis waarin de geneeskracht van de smeerwortel, de torens waar Nederlandse vrijwilligers jarenlang op de uitkijk stonden om de Russen te zien aankomen – die maar niet kwamen – en de mogelijkheid van telepathie bij dieren op gelijke hoogte staan.

In de roman Heem vermengt Alexander Nieuwenhuis een persoonlijk verhaal over genezing en je thuis voelen met onderzoekende literaire beschouwingen over de verste hoeken van onze kennis en geschiedenis.